ثروت زایی

وبلاگی برای افزایش ثروت و درآمد شما

مراحل تشکیل گروه
ساعت ٦:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/٥   کلمات کلیدی: کار گروهی ،شروع تجارت

mindtools

"بروس
توکمان"، روانشناس سرشناسی است که برای اولین بار در سال 1965 پس از ترک
دانشگاه پرینتستون، چهار گام را برای تشکیل هر گروه، برشمرد. وی با مشاهده رفتار
گروههای کوچک در محیط های گوناگون، دریافت که این گروهها از چهار مرحله عبور می
کنند. به نظر "توکمان" این گروهها قبل از آنکه به بالاترین درجه کارآئی
برسند بایستی این چهار مرحله را طی نمایند. وی مدل خود ...





وی مدل
خود را در سال 1977( با کمک "ماری آن جنسن") با گام
پنچم  تکمیل و ارائه نمود. از آن به بعد دیگران تلاش نموده اند- اگرچه
گاهی این تلاش بیشتر بر قالب متمرکز بوده است تا محتوی-  تا این مدل را
توسعه داده و تکمیل نمایند.

چهار
مرحله توسعه گروه

توکمان
چهار مرحله برای تشکیل و مبادرت به اقدام کردن را برای هر گروه قائل شده است. این
روند ممکن است ناخودآگاه باشد، اگرچه درک این مراحل می تواند به سرعت و سهولت
رسیدن گروه به بالاترین کارآئی کمک نماید.

مرحله
اول: شکل گیری

رفتار
فردی انسانها متأثر از تلاش برای مورد پذیرش قرار گرفتن توسط دیگران  و
احتراز از مناقشه و درگیری با آنها می باشد. عموماً از ابراز موضوعات و احساسات
جدی احتراز می شود و مردم خود را با موارد روتین و یکنواخت نظیر سازمان، چه کسی چه
کار کند، چه زمانی جلسه بگذاریم، و از این قبیل، سرگرم می نمایند. اما
افراد  در جستجوی جمع آوری اطلاعات و تأثیرپذیری از یکدیگر نیز می
باشند.آنان همچنین در پی تعیین چارچوب برای اهداف و نحوه رویکرد به آنها هستند.
این مرحله راحتی است، اما احتراز از درگیری و تهدید به مفهوم این است که کار زیادی
انجام نخواهد شد.

مرحله
دوم: تنش

افراد
در داخل گروه، صرفاً تا زمانی نسبت به یکدیگر  ملاطفت خواهند داشت که
مباحث و موضوعات جدی را در دستور کار قرار ندهند. اما با توجه و بررسی اینگونه
مباحث چالش زا، برخی به سرعت شکیبائی خود را از دست داده و منازعات مختصری شکل می
گیرد و معمولاً به سرعت از بین می رود و اوضاع سرو سامان پیدا می کند. ریشه این
منازعات ممکن است به ماهیت فعالیت گروه، یا به نقش ها و مسئولیتهای موجود در گروه،
ارتباط داشته باشد. برخی اینگونه تشخیص می دهند که بهتر است به مباحث واقعی و جدی
بپردازیم، درحالیکه  دیگران  ممکن است باقی ماندن در فضای امن
و راحت مرحله اول را ترجیح بدهند. منازعه متأثر از فرهنگ سازمان و افراد می تواند
کما بیش سرپوش گذارده شود، اما واقعیت این است که همانند آتش زیر خاکستر وجود
دارد. افراد در برخورد با این منازعات ممکن است احساس بردن یا باختن یک جنگ را
داشته باشند و یا به دنبال راه ها و قوانینی باشند تا از بروز این منازعات جلوگیری
کنند.

مرحله
سوم: هنجار سازی

با
ظهور و بروز مرحله دوم قوانین بازی ضرورت پیدا کرده و به تصویب می رسند، در این
شرایط چارچوب اهداف یا مسئولیتهای گروه  صراحت داشته و مورد پذیرش قرار
می گیرند. اکنون افراد گروه ضمن انجام مباحثات و مجادلات، درک بهتری از یکدیگر
داشته و مهارتها و تجربیات یکدیگر را مورد قدردانی و تحسین قرار می دهند. افراد به
یکدیگر گوش فرا می دهند یکدیگر را مورد حمایت قرار داده و به توانائی های یکدیگر
ارزش قائل        می شوند. آنان اکنون
آماده هستند تا دیدگاههای از قبل پذیرفته خود را مورد تجدید نظر قرار دهند: آنان
احساس می کنند که بخشی از یک گروه هماهنگ و اثربخش می باشند. با اینحال افراد
بایستی به شدت تلاش نمایند تا به این مرحله برسند و ممکن است در برابر فشار برای
تحول مقاومت به خرج دهند- به خصوص از خارج – با این ترس و واهمه که ممکن است گروه
از هم پاشیده شود ، یا دچار طوفان و مخاطره گردد.

مرحله
چهارم : بلوغ

همه
گروهها به این مرحله که می توان آن را با دو ویژگی استقلال و انعطاف توصیف نمود،
نمی رسند . اکنون همه یکدیگر را به خوبی و به اندازه کافی می شناسند تا با هم
همکاری کنند و به یکدیگر به اندازه کافی اعتماد دارند تا فعالیتهائی را به صورت
مستقل به همدیگر بسپارند. نقش ها و مسئولیتها بر اساس نیازها به راحتی و سهولت
تغییر پیدا می کند. هویت، وفاداری، و روحیه گروه همگی بسیار بالا است و همه به یک
اندازه هدف- محور و گروه – محور می باشند. این سطح بالای راحتی به مفهوم آن است که
تمامی انرژی گروه می تواند به سمت اهداف موجود منعطف گردد.

ده سال
پس از ارائه این چهار مرحله مقدماتی، "بروس توکمان" کار اصلی خود را
مورد تجدید نظر قرار داد و یک مرحله دیگر را به آنها اضافه نمود:

مرحله
پنجم: تا بعد

این
مرحله به کامل شدن اهداف و جدا شدن از دیگر اعضاء گروه مربوط می شود. افراد از
انجام بسیاری از موفقیتهای خود سرخوش شده و از اینکه جزئی از این گروه بوده اند
افتخار می کنند.آنان باید آنچه به اجراء در آورده اند را بشناسند و به طور خودآگاه
به جلو بروند. برخی از نویسندگان مرحله پنجم را به " تجزیه و سوگواری"
تشبیه می نمایند که مبین احساس افراد گروه ناشی از دست دادن یکدیگر می باشد.

کار
اولیه "توکمان" به توضیح مشاهدات وی راجع به شکل گیری گروه به صورت
خودآگاه یاناخودآگاه ، مربوط بود. اما ارزش واقعی و قسمت جذاب برای ما در این است
که بدانیم گروه در چه مرحله ای قرار دارد و به رشد آن به مراحل عالی تر کمک
نمائیم.گروهها در دنیای واقعی، شکل می گیرند و تغییر پیدا می کنند و هر دفعه که
این اتفاق می افتد، آنها می توانند به مرحله دیگری از "مراحل توکمان"
وارد شوند. یک گروه ممکن است به خوبی و خوشی به مرحله هنجار سازی یا بلوغ وارد
شود، اما یک فرد جدید ممکن است آن را به مرحله عقب تر یعنی تنش برگرداند.رهبران
موقعیت شناس مترصد چنین وضعیتی هستند و به گروه کمک می کنند تا با سرعت ممکن به
شرایط بلوغ برسند.

بسیاری از گروههای کاری در شرایط راحت هنجار سازی به سر می
برند، و از ورود به مرحله تنش و یا بلوغ واهمه دارند. این موضوع موجب می گردد تا
رفتار خود را نسبت به یکدیگر کنترل نمایند و به خصوص در برابر تغییر، عکس العمل
حساب شده ای از خود بروز دهند